Αν θέλετε να δείτε ένα πιο εκτενές review του Assassin’s Creed Odyssey, μπορείτε να το δείτε εδώ.

Release Date: 5/10/2018
Platforms: PC / Play Station 4 / Xbox One / Switch
Mode: Single Player
Developer: Ubisoft Quebec
Publisher: Ubisoft
Price: 59.99€ – Steam

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το παρακάτω review είναι SPOILER FREE, καθώς είναι ένα σχετικά πρόσφατο παιχνίδι και μπορεί να υπάρχουν άτομα που δεν το έχουν παίξει ακόμα.

Σήμερα θα αναλύσουμε το Assassin’s Creed Odyssey. Το παιχνίδι δημιούργησε hype με το περιβάλλον του πολύ πριν βγει στη κυκλοφορία.

STORY

Πρώτο βασικό στοιχείο της ιστορίας είναι η επιλογή χαρακτήρα, του Αλέξιου ή της Κασσάνδρας. Όπως αναφέρθηκε βέβαια και από την ίδια την Ubisoft δεν αλλάζει τίποτα απολύτως στις αποστολές. Παρ’ όλα αυτά, από gameplay είδα ότι η Κασσάνδρα έχει αισθητά καλύτερο voice acting.

Το Assassin’s Creed Odyssey ξεκινάει από την Κεφαλλονιά στην Ελλάδα, όπου κάνεις δουλειές για τον Μάρκο, έναν άνθρωπο που σε βοήθησε όταν έφτασες σε μικρή ηλικία στο νησί με μια βάρκα. Σταδιακά, μπλέκεσαι με έναν οργανισμό, τους Cult of Cosmos, και ταυτόχρονα ανακαλύπτεις ότι αυτοί προσπαθούν να έχουν επιρροή σε όλο τον ελληνικό κόσμο. Έτσι, αναλαμβάνεις να τους αποτρέψεις, ενώ ταυτόχρονα προσπαθείς να λύσεις το μυστήριο που περιτριγυρίζει την οικογένειά σου. Το story μου φάνηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρον με πολύ καλά plot twists με αποκορύφωμα τον αρχηγό του Cult. Τα περισσότερα side quests κατά πλειοψηφία δεν βγαίνουν αναγκαστικά όπως σε άλλους τίτλους απλά για το completion και τις ανταμοιβές, αλλά είχαν όντως κάποια πλοκή και ωραίο σενάριο, με αποκορύφωμα μια σειρά side quests με ίδιο πυρήνα που διαδραματίζονται στην Εύβοια.

OPTIMIZATION

Το optimization του game είναι κάτι το οποίο βλέπω πρώτη φορά σε παιχνίδι του franchise. Τι εννοώ; Ότι σε κάθε αλλαγή σου δείχνει σε μια μικρή εικόνα το τι αλλάζει, είτε ως προς τις σκιές, το περιβάλλον ή οτιδήποτε άλλο. Είναι ένα σύστημα που εν μέρει υπάρχει και στο Origins και συνοδεύεται και από ένα usage bar όσον αφορά τη Vram. Οπότε γνωρίζεις κάθε φορά τι αλλάζει και αν αξίζει να το αλλάξεις.

Όσον αφορά στις επιδόσεις δεν έχει κάποιο αξιόλογο πρόβλημα, και μπορώ να το πω έχοντας τρέξει το παιχνίδι με δύο διαφορετικές κάρτες γραφικών, αρχικά με μια GTX 760 2GB και μετά με μια RX 570 8GB, και στις δύο περιπτώσεις στα 1080p το παιχνίδι ανταποκρίθηκε επάξια. Ενώ το game δεν εκμεταλλεύεται πάνω από τη μισή VRAM, τα 60 FPS εμφανίζονται μόνο στα loading screens. Παρόλα αυτά δεν είχα FPS drops σε κανένα σημείο του παιχνιδιού με τη νέα κάρτα, σε αντίθεση με τη προηγούμενη.

GAMEPLAY

Το gameplay είναι σχετικά ενδιαφέρον. Μπορείς να εναλλάσσεις ανάμεσα σε δυο διαφορετικά όπλα για να βολεύεσαι περισσότερο σε διαφορετικές μάχες. Ωραία προσθήκη στο παιχνίδι είναι οι μάχες ανάμεσα σε Σπαρτιάτες και Αθηναίους που δημιουργούνται είτε τυχαία είτε όταν αποδυναμώνεις την εκάστοτε περιοχή. Ακόμα, για τις αξιόποινες πράξεις που κάνεις προστίθεται bounty, και από ένα επίπεδο και πάνω αρχίζουν να σε αναζητούν mercenaries. Ωραία προσθήκη σε αυτό το σύστημα είναι ότι οι πράξεις τιμωρούνται πολύ πιο αυστηρά στην περιοχή της Ηλείας λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων. Το skill tree είναι πολύ καλύτερο και ξεκάθαρο από το αντίστοιχο του Origins, με αρκετές ωραίες επιλογές. Η ποικιλία όπλων βοηθάει τον παίκτη δίνοντας διαφορετικές δυνατότητες gameplay καθώς το καθένα συμπεριφέρεται διαφορετικά. Το stealth στοιχείο είναι αρκετά απολαυστικό και βοηθάει σε αρκετές περιπτώσεις.

Ωστόσο, υπάρχει ένα αρνητικό στοιχείο. Το Grind Wall. Τι είναι αυτό σας ακούω να ρωτάτε. Η κάθε αποστολή, λοιπόν, έχει και ένα level που χρειάζεται να έχεις. Το ίδιο level έχουν και οι αντίπαλοι. Αν είσαι έστω και ένα πιο κάτω είναι σχεδόν αδύνατο να παίξεις φυσιολογικά, ενώ το damage που δίνεις μειώνεται δραματικά. Οπότε για να μπορέσεις να συνεχίσεις την ιστορία πρέπει να ανεβαίνεις level διαρκώς, κάτι το οποίο γίνεται κουραστικό άμα θες απλά να δεις το story.

GRAPHICS

Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι ιδιαίτερα όμορφα και ταυτόχρονα βελτιωμένα από το προηγούμενο παιχνίδι, AC Origins. Βέβαια δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν τα καλύτερα είναι αυτά του Unity/Syndicate ή του Origins/Odyssey. Παρ’ όλα αυτά, τα γραφικά είναι πολύ όμορφα, με τα γραφικά του νερού να μου κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση. Αλλά και η γενικότερη εικόνα του παιχνιδιού, από τα NPCs μέχρι τους ναούς και τα κτίρια, είναι εκπληκτική.

SOUND DESIGN

To sound design δεν ήταν τόσο ωραίο. Μου άρεσαν πολλές πτυχές του παιχνιδιού, αυτή όμως ελάχιστα. Ειδικά στην αρχή ακουγόταν πολύ άσχημα. Πάρα πολύ άσχημα. Σαν να το είχαν ηχογραφήσει πρόχειρα. Και γενικά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού οι ήχοι των χαρακτήρων απλά δεν ακούγονται σαν να βγαίνουν φυσικά, αλλά πολύ μηχανικά.

SOUNDTRACK

Το soundtrack από την άλλη είναι πάρα πολύ ωραίο, καλογραμμένο και “κομμένο και ραμμένο” για το κάθε cutscene. Η μουσική του κυρίως μενού, η μουσική στις μάχες, γενικά τα κομμάτια είναι όπως μας έχει συνηθίσει η Ubisoft σε κάθε Assassin’s Creed τίτλο. Να τονιστεί ότι η γλώσσα που ακούγεται από τα NPCs είναι τα αρχαία ελληνικά, όπως και σε αρχαία ελληνικά είναι και τα τραγούδια του πληρώματος με εξαίρεση ένα ή δύο.

ΤΕΛΙΚΗ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ

Δεν μπορώ να καταλάβω όλα τα παράπονα που επικρατούν για το Assassin’s Creed Odyssey, για σημεία τουλάχιστον που δεν του αξίζουν. Το setup του είναι ωραίο, το περιβάλλον, όπως αρμόζει σε τίτλο της Ubisoft, σχεδόν αψεγάδιαστο, έχουμε ενδιαφέροντες κακούς, ωραία κίνητρα, υπέροχες μάχες και πολλά άλλα. Όσο για την κατηγορία “Δεν είναι Assassin’s Creed επειδή δεν υπάρχει ούτε Brotherhood ούτε Hidden Blade”, πρώτον hidden blade έχει, απλά όχι κατευθείαν. Το βρίσκουμε στο Legacy of the First Blade. Επίσης το άγαλμα του Darius υπήρχε στο Assassin’s Creed II, στην αίθουσα κάτω από τη Villa. Οπότε ή και το ACII δεν είναι AC η αυτό είναι. Δεύτερον δεν γίνεται από την αρχή να υπάρχει και Brotherhood και αρχηγείο και τα πάντα.

Η διαφορετική προσέγγιση δεν το κάνει απαραίτητα κακό. Απλά μετά από 9 τίτλους της σειράς η Ubisoft είπε να αλλάξει τη συνταγή. Ε εντάξει. Το παιχνίδι είναι ωραίο. Με όλο το side content που οι περισσότεροι βαριούνται να παίξουν δημιουργείται μια πάρα πολύ ωραία ιστορία. Δεν θα πω ότι είναι το game του αιώνα, αλλά μια δοκιμή αξίζει.

Συγκρίνοντας το τώρα με παλαιότερους τίτλους της σειράς, το Assassin’s Creed Odyssey με έκανε να έχω τα ίδια κίνητρα με τον χαρακτήρα που χειριζόμουν, να θέλω όσο και ο χαρακτήρας να εξαλείψω τους αντιπάλους, αλλά και στο τέλος να λαμβάνω μια ιδιαίτερη χαρά. Ένα αίσθημα που οφείλω να ομολογήσω ότι δεν βίωσα σε άλλους τίτλους όπως AC Director’s Cut, AC III ή AC IV. Σε καμία περίπτωση δε προσπαθώ να πείσω οποιονδήποτε ότι αυτό είναι το καλύτερο Assassin’s Creed. Θέλω όμως να κάνω τον καθένα να αναρωτηθεί. Άξιζε όντως τόσο hate;