Τίτλος: Blacksad: Under The Skin
Ημερομηνία Κυκλοφορίας
: 14/11/2019
Διαθέσιμο σε: PC/PS4/Xbox One/Switch
Δοκιμάστηκε σε: PC
Είδος: Περιπέτεια
Εταιρεία ανάπτυξης: Pendulo Studios
Εκδότρια εταιρεία: Pendulo Studios

Για να είμαι ειλικρινής, είχα στην αρχή τις αμφιβολίες μου για το παιχνίδι. Άσημοι παραγωγοί και ένας τίτλος που δεν θυμίζει κανέναν άλλο. Κάποιες από αυτές τις αμφιβολίες δικαιώθηκαν καθώς το παιχνίδι είχε ορισμένα έως αρκετά προβλήματα. Όλα αυτά βέβαια θα αναλυθούν παρακάτω.

Story

Το Blacksad, για να το θέσω όσο πιο απλά μπορώ, είναι το L.A. Noire αλλά με ζώα. Και χωρίς τόσο καλά face animations. Σε μια Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’50 περίπου, είσαι ο John Blacksad, ένας γάτος ντετέκτιβ, ο οποίος απ’ ότι φαίνεται δεν τα πηγαίνει και τόσο καλά οικονομικά. Ταυτόχρονα, από επιλογές διαλόγου φαίνεται ότι είσαι ένας βετεράνος πολέμου. Το παιχνίδι ξεκινάει αρκετά απότομα, με έναν ρινόκερο να εισβάλλει στο γραφείο, ξεκαθαρίζοντας τις προθέσεις του. Έπειτα, ένας φίλος του πρωταγωνιστή με το αφεντικό του, την Sophia Dunn, τον προλαμβάνουν να διαλευκάνει την δολοφονία του πατέρα της, ιδιοκτήτη “μεικτού” γυμναστηρίου. Το “μεικτού” θα αναλυθεί πιο κάτω καθώς έχει ιδιαίτερη σημασία για την ουσία του παιχνιδιού. Η πλοκή, μέχρι το σημείο που έφτασα εγώ, έχει τόσο θετικά όσο και αρνητικά στοιχεία.

Αρχικά, δύο πράγματα μου έκλεψαν τις εντυπώσεις από την αρχή του παιχνιδιού. Το soundtrack και η φωνή του πρωταγωνιστή. Ωραία σχεδιασμένα ήταν τα περιβάλλοντα και οι χαρακτήρες, όπως επίσης τα αυτοκίνητα και άλλα στοιχεία της εποχής.

Αυτό που δεν μου άρεσε ήταν το κλισέ που περιέβαλε τα πάντα, από χαρακτήρες μέχρι το soundtrack. Όλα θα αναλυθούν διεξοδικά πιο κάτω.

Sound Design & Soundtrack

Το soundtrack του παιχνιδιού είναι απλά Jazz. Και όχι απλά είναι μόνο Jazz, αλλά παίζει και κατά τη διάρκεια όλου του παιχνιδιού. Δεν θεωρώ όμως ότι είναι μόνο μια τεμπέλικη λύση, αλλά περιλαμβάνεται λίγο στο όλο κλίμα από κλισέ. Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’50 και παιχνίδι μυστηρίου, λογικό να υπάρχει τέτοια μουσική. Βέβαια να πω ότι ήταν πολύ καλά κομμάτια αλλά ακούγονταν και πολύ ωραία, με πολύ καλή ποιότητα ήχου. Όμως, είμαι λάτρης τέτοιου είδους μουσικής, οπότε κάποιος άλλος που δεν του αρέσει και πολύ μπορεί να μη συμμερίζεται την άποψη μου.

Πηγαίνοντας στους voice actors, δεν έχω να πω πολλά. Σαφώς το integration έγινε άψογα, οπότε οι φωνές ακούγονται ρεαλιστικά και όχι σαν κάποιος να τις έβαλε από πάνω.

Έχοντας πει αυτό, θεωρώ ότι την καλύτερη δουλειά έκανε ο πρωταγωνιστής. Η αλλαγές στη χροιά, οι τονισμοί, όλα οδηγούν σε μια φυσικότητα. Κάτι το οποίο γίνεται και από άλλους, απλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό.

Gameplay

Bugs

Δυστυχώς το gameplay δεν είναι ένα από τα καλά του παιχνιδιού, με κάποιο bug ή πρόβλημα να παραμονεύει σε κάθε σχεδόν γωνία. Αρχικά, παρατήρησα πολλές φορές ότι μετά από κάποιο cutscene, όπως για παράδειγμα μετά από ανέβασμα σκαλιών, ο χαρακτήρας δεν είναι εκεί που θα έπρεπε να είναι. Αντίθετα, βρίσκεται είτε λίγο μέσα στα κάγκελα είτε λίγο μέσα στον τοίχο. Σε άλλα cutscenes, η κάμερα δεν βρισκόταν εκεί που θα έπρεπε να είναι. Άλλοτε, αντικείμενα ή χαρακτήρες βρίσκονταν σε τελείως άσχετες θέσεις. Ακόμα, παρατήρησα μικρά bugs όπως προβλήματα στην κίνηση του χαρακτήρα, NPCs να κολλάνε και να μένουν στάσιμοι ή κομμάτια του χαρακτήρα να μη λειτουργούν σωστά. Χαρακτηριστικά, θυμάμαι για περίπου ένα λεπτό το κεφάλι του χαρακτήρα μου να αψηφά τους νόμους της φύσης και να γυρνάει δεξιά και αριστερά συνέχεια, με ταυτόχρονη επέκταση του λαιμού.

Σε αυτό το σημείο για παράδειγμα δε δείχνω τα γραφικά, αλλά δείχνω τον χαρακτήρα μου ο οποίος μετά την κάθοδο από την σκάλα “κόλλησε” μέσα στον τοίχο.

Ένα ακόμα πρόβλημα που βρήκα είναι ότι δεν υπάρχει κάπου να αναγράφεται το βασικό objective. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αν δεν προσέξεις κάποιο cutscene ή εάν απλούστατα κλείσεις το παιχνίδι και το ανοίξεις αργότερα, να αντιμετωπίζεις ένα μικρό προβληματάκι ως προς το τι πρέπει να κάνεις.

Θετικά

Υπάρχουν όμως και καλά στοιχεία, όπως και να το κάνουμε. Η αναζήτηση στοιχείων και έπειτα η συσχέτιση τους ήταν μια αρκετά ενδιαφέρουσα διαδικασία. Εμφανίζεται η εξής οθόνη, όπου και πρέπει να γίνουν κάποιος συσχετίσεις, όταν είναι δυνατό. Τότε εμφανίζεται ένας αριθμός κάτω από το πρόσωπο του χαρακτήρα, ανάλογα με το πόσες συσχετίσεις μπορούν να γίνουν.

Χρειάζεται αρκετό ψάξιμο και ενασχόληση με οτιδήποτε υπάρχει στο περιβάλλον έτσι ώστε να βρεθούν όλα τα στοιχεία. Επομένως δεν είναι ένα παιχνίδι που θα παίξει κανείς όταν βαριέται ή όταν θέλει να ξεκουραστεί, γιατί πολύ απλά θα αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα.

Ακόμα, ανάλογα με τις επιλογές διαλόγου, σχηματίζεται και η προσωπικότητα του χαρακτήρα. Αυτό μπορεί να δει κανείς στο μενού παύσης και τη καρτέλα “My Blacksad”. Εκεί πρέπει να εμφανιστεί κάτι παρόμοιο με αυτό που φαίνεται παρακάτω.

Ακόμα, υπάρχουν και οι συλλεκτικές κάρτες παικτών διάφορων αθλημάτων, οι οποίες μπαίνουν σε ένα ειδικό άλμπουμ, το “Hall of Fame”.

Graphics

Τα γραφικά του παιχνιδιού ήταν, ειλικρινά, μέτρια. “Σταθερές” αντανακλάσεις σε όλα τα αντικείμενα. Φύλλα που τα έχει πάρει ο αέρας, τα οποία εμφανίζονται από το πουθενά, γίνονται πολύ μεγάλα και πάλι εξαφανίζονται. Περιβάλλον που εναλλάσσεται συνεχώς σε 1080p και 720p textures, δημιουργώντας μια άσχημη αντίθεση.

Αν παραλείψει κάποιος αυτά, το παιχνίδι γραφικά δεν είναι καθόλου άσχημο. Ωραίος απαλός φωτισμός, καλοσχεδιασμένοι χαρακτήρες και καρτουνιζέ σχετικά γραφικά, συνθέτουν ένα παραπλανητικό θα έλεγε κανείς σκηνικό. Το παραπλανητικό θα αναλυθεί παρακάτω.

Το “παράδοξο” του Blacksad

Ωραία μουσική, καρτουνιζέ γραφικά και χαρακτήρες γάτες, σκύλοι, ελέφαντες, σαύρες και πολλά άλλα. Με τη πρώτη ματιά το Blacksad φαίνεται σαν ένα παιχνίδι μυστηρίου για παιδιά. Όμως είναι πολλά, πολλά παραπάνω. Το παιχνίδι απεικονίζει ένα κρεμασμένο άτομο και μία σκηνή ερωτικής απάτης, χωρίς όμως το δεύτερο να είναι αποκαλυπτικό. Ο χαρακτήρας είναι ένας βετεράνος πολέμου, κάτι το οποίο δεν διστάζει να δείξει στους διαλόγους. Υπάρχουν σκηνές ξυλοκοπήματος με αρκετά πειστική βία. Ταυτόχρονα, το παιχνίδι προσθέτει στη συνάρτηση τον ρατσισμό κατά των μαύρων και τις μαφίες τις Νέας Υόρκης, και όλα συνθέτουν μια τέλεια φόρμουλα, την οποία ολοκληρώνει δίνοντας σε κάθε ζώο την ιδιότητα που του αποδίδεται και από τους ανθρώπους. Ο γάτος είναι πιο έξυπνος, η γάτα το ωραίο θηλυκό, ο γορίλλας ο μπράβος, το πίτμπουλ ο παλαιστής και ούτω καθ’ εξής.

Τελική Ετυμηγορία

Το Blacksad: Under the Skin έχει αρκετά έως πολλά bugs, η έκδοση τουλάχιστον που δοκίμασα. Παρ’ όλα αυτά, αυτό είναι κάτι το οποίο διορθώνεται. Ένα πολύ ωραίο στόρι και προσεγμένες λεπτομέρειες εδώ και εκεί, και καλά γραφικά, όλα αυτά επενδυμένα με ωραία και ταιριαστή μουσική, συνθέτουν ένα ωραίο παιχνίδι. Δεν ξέρω εάν αξίζει για τη τιμή του στην τωρινή κατάσταση, αλλά εάν διορθωθεί θα είναι ένα πολύ ωραίο και πρωτότυπο παιχνίδι.

Επειδή δε το ψήνω να περνάω μαθήματα, λέω να γράφω άρθρα. Λογικά θα με βρει κανείς ανά πάσα σχεδόν ώρα σε ένα από τα παρακάτω.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here