fbpx

DOOM Eternal – Review

Τίτλος: DOOM Eternal
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 20/03/20
Διαθέσιμο σε: PC/PS4/Xbox One/Switch/Stadia
Δοκιμάστηκε σε: PC
Είδος: Action, First Person Shooter
Developer: id Software
Publisher: Bethesda Softworks

Το DOOM Eternal είναι ίσως από τις καλύτερες gaming εμπειρίες που μπορεί να ζήσει κανείς αυτή τη στιγμή. Το παιχνίδι έχει μέσα στοιχεία που δείχνουν πως δεν θέλει να είναι ένα παιχνίδι που θα κάθεται ο καθένας και θα προσπαθεί να αναλύσει το story, τα γραφικά και ό,τι άλλο. Αντίθετα, είναι ένα gore παιχνίδι, με έντονα κάποια κωμικά στοιχεία και αρκετό βάθος. Αν θα έπρεπε να βρω έναν κατάλληλο τρόπο να περιγράψω το παιχνίδι θα ήταν “haha chainsaw go brrr” ή μια τεράστια αλληλουχία από epic gamer moments. Εννοείται βέβαια ότι θα αναλύσουμε τα πάντα παρακάτω, απλά θέλω να προετοιμάσω λίγο το έδαφος.

Δεν έχει ούτε μήνα που αγόρασα και έπαιξα το DOOM (2016), το οποίο μου άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις. Λίγες μέρες αργότερα, έρχεται ένα FPS παιχνίδι, ακριβώς στα μέτρα μου. Το hype για το DOOM Eternal υπήρχε ήδη πριν την κυκλοφορία του, με τα όσα είχα δει να διαφημίζονται για αυτό. Τίποτα βέβαια δεν μπορούσε να με προετοιμάσει για αυτό που έζησα τις τελευταίες μέρες.

Τέλος, και για να μπούμε στο review, είναι αρκετά πιθανό να είδατε το τελευταίο μου review, όπου και δυσκολευόμουν να βρω κάποιο θετικό στοιχείο στο παιχνίδι Play With Me. Ωστόσο, ήρθε η ώρα να δούμε το ακριβώς αντίθετο, όταν δηλαδή δυσκολεύεσαι να βρεις κάποιο αρνητικό σε ένα παιχνίδι.

Doom eternal

Ένα νέο DOOM

Ξεκινώντας από τη δομή της ιστορίας του, ήδη συνειδητοποιεί κανείς ότι πρόκειται για ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι. Στην Γη έχουν εισβάλλει πλέον οι δαίμονες, και ο χαρακτήρας καλείται να τους σταματήσει από το αρχηγείο του, το οποίο βρίσκεται έξω από τη Γη. Η μεταφορά από και προς τη Γη γίνεται με μία ειδική πύλη. Το παιχνίδι ξεκινάει αρκετά απότομα. Μπαίνοντας στην αρχή στην πύλη, ξαφνικά μεταφέρεσαι σε μια εκκλησία. Έχεις ένα combat shotgun και ένα αλυσοπρίονο και ξεκινάς το παιχνίδι. Σκοπός σου είναι να βρεις τους τρεις δαίμονες-ιερείς, έτσι ώστε να μειώσεις την επιρροή της κόλασης στη Γη. Σε αυτόν τον τίτλο, ομολογουμένως εξερευνάται πολύ περισσότερο το lore. Επίσης, δίνεται ένα πολύ μεγαλύτερο υπόβαθρο σε ότι αφορά στον Doomguy, την κόλαση, τους Sentinels και όλα τα συναφή. Εισάγονται έτσι νέοι χαρακτήρες, καθώς και ο κύριος κακός, η Khan Meykr.

Τα επίπεδα είναι ριζικά διαφοροποιημένα, με την κάθε αποστολή να λαμβάνει χώρο σε τρία διαφορετικά μέρη. Σε αυτά, η μεταφορά γίνεται μέσω πυλών που ανοίγει ο AI assistant, VEGA. Έτσι, μπορεί να μεταφέρεται κανείς από ένα μέρος της Γης σε άλλο ή στην κόλαση. Έτσι βέβαια, η κάθε αποστολή φαντάζει αρκετά μεγάλη χρονικά. Αυτό όμως εξαρτάται καθαρά από την αποστολή και τον τρόπο παιχνιδιού του καθενός. Κάποιες αποστολές μου φάνηκαν ανά στιγμές πολύ μεγάλες, ωστόσο χωρίς να είναι ενοχλητικό αυτό. Ακόμα, η γραμμικότητα των αποστολών είναι πολλές φορές φανερή, όπως άλλωστε και στον προηγούμενο τίτλο. Βέβαια τα επίπεδα πλέον είναι αρκετά μεγάλα έτσι ώστε να περιέχουν και μεγάλους, ανοιχτούς χώρους.

Επιστροφή σε παλιές συνήθειες

Υπάρχουν πολλά collectibles στο DOOM Eternal. Είναι αρκετά πιο εύκολα προσβάσιμα από ό,τι στον προηγούμενο τίτλο. Αυτά είναι πολλές φορές οι γνωστές φιγούρες, αλλά δεν περιορίζονται μόνο εκεί. Πολλές φορές σαν collectibles θα βρούμε δίσκους μουσικής από προηγούμενους τίτλους DOOM ή πλακέτες με μυστικούς κωδικούς. Αυτά μπορούν να δίνουν άπειρες ζωές, άπειρες σφαίρες και άλλα.

Τέλος, πλέον ο παίχτης μπορεί να αποκτήσει ζωές. Αυτό σημαίνει ότι το παιχνίδι σου δίνει έξτρα ζωές πριν να σε επιστρέψει στο τελευταίο checkpoint. Όταν δεχτείς damage και τα HP της μιας ζωής μηδενιστούν, η ζωή καταναλώνεται, σου αφαιρείται και συνεχίζεις με τις εναπομείναντες. Ένας ωραίος και έξυπνος τρόπος να σε κρατήσει στο παιχνίδι λίγο παραπάνω.

Πλέον, κομμάτι της εξερεύνησης είναι και το platforming, ή τουλάχιστον μια πιο ήπια εκδοχή του. Πολλές φορές για να βρει κανείς τα διάφορα collectibles πρέπει να εκμεταλλευτεί στο έπακρο το διπλό άλμα ή και την ώθηση, η οποία ξεκλειδώνεται αργότερα στο παιχνίδι. Ακόμα υπάρχουν διάφορες μπάρες ακριβώς για τον σκοπό αυτό.

Νέα εποχή, νέα γραφικά

Ίσως το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσει κανείς στο DOOM Eternal είναι η τεράστια διαφορά του με το προηγούμενο, όσον αφορά στα γραφικά. Το νέο παιχνίδι είναι εντελώς διαφορετικό σε κάθε τομέα. Τα περιβάλλοντα, τα όπλα, οι αντίπαλοι, όλα είναι πιο φωτεινά και με περισσότερο χρώμα. Έτσι, είναι πιο προφανές ποιοί είναι οι εχθροί. Ταυτόχρονα, όλα τα γραφικά είναι πιο ανεπτυγμένα με σύγχρονες μεθόδους και σχεδιασμούς, κάτι που καθιστά το παιχνίδι εντελώς διαφορετικό. Αυτό βέβαια ισχύει με κάθε aspect του παιχνιδιού, κάτι το οποίο δεν είναι απαραίτητα κακό. Τα περιβάλλοντα, τα collectibles, οι εχθροί, όλα φαίνονται αρκετά καθαρότερα, και κάνουν την όλη εμπειρία της μάχης και της εξερεύνησης πολύ ευκολότερη. Έτσι αναδεικνύονται κάποιες φορές πολύ καλύτερα τα γραφικά, αν και σε κάποιες περιπτώσεις το παιχνίδι καταλήγει στα όρια του κωμικού. Αυτό βέβαια θα το δούμε παρακάτω, καθώς αφορά πολλά περισσότερα από τα γραφικά.

Από εκεί και πέρα θεωρώ λίγο άσκοπο να μιλήσουμε για τη γενικότερη αναβάθμιση των γραφικών. Απλά ακολουθούν τη φυσική εξέλιξη και παραδίδουν ένα άψογο αποτέλεσμα. Κάθε animation των εχθρών είναι απλά εκπληκτικό. Οι σφαίρες, οι φλόγες, η λάμψη όταν είναι έτοιμο το glory kill, όλα είναι απίστευτα. Το περιβάλλον βέβαια είναι τέτοιο, έτσι ώστε σε συνδυασμό με τα προαναφερθέντα, να δημιουργεί ένα αρτιότατο οπτικό αποτέλεσμα. Η καλύτερη φωτεινότητα και η διαφορετική παλέτα αναδεικνύουν κάθε λεπτομέρεια, όπως ακριβώς ανέφερα και πριν. Ταυτόχρονα, το παιχνίδι γίνεται ευκολότερο. Οι εχθροί ξεχωρίζουν πολύ περισσότερο, κάνοντας φυσικά και τη κάθε μάχη ευκολότερη από αυτή την άποψη.

Doom eternal

No Rip, no Tear

Το προηγούμενο DOOM παιχνίδι ήταν ιδιαίτερα απλό. Κινήσου συνέχεια, πυροβόλα συνέχεια. Διαχείριση σφαιρών ελάχιστη, θέμα με την υγεία ελάχιστο. Απλά έπαιρνες το όπλο και όρμαγες, ενώ μετά από κάθε μάχη το κυρίαρχο αίσθημα ήταν το “Τι κατάφερα πάλι, φέρτε μου το επόμενο”. Με εξαίρεση ίσως ένα boss που είχε δύο ζωές (όσοι έχουν παίξει ξέρουν πολύ καλά για ποιο μιλάω), το γενικό αίσθημα ήταν ότι είσαι μια ασταμάτητη δύναμη. Αυτά πλέον κομμένα. Στο DOOM Eternal διαχειρίζεσαι τις σφαίρες και τη ζωή σου, προσέχεις και ευχαριστείς όταν τελειώνει μια μάχη. Προφανώς υπάρχει το gore του προηγούμενου τίτλου, ακόμα πιο αναβαθμισμένο. Απλά τώρα, το παιχνίδι θέλει να προωθήσει έναν άλλο, πιο “τακτικό” τρόπο μάχης. Αυτό ισχύει ακόμα και για το χαμηλότερο επίπεδο δυσκολίας, καθώς μπορεί οι εχθροί να μην είναι τόσο δυνατοί, αλλά αυτό δεν τους κάνει εντελώς αδύναμους και ακίνδυνους.

Στην αρχή βέβαια αυτό είναι πολύ πιο εμφανές σε σχέση με τη συνέχεια, όπου δίνονται τα πιο δυνατά όπλα. Ωστόσο, σε καμία περίπτωση οι μετέπειτα μάχες δεν είναι απλές ή με οποιονδήποτε τρόπο προσεγγίζουν τις μάχες του προηγούμενου DOOM. Σε αυτό φυσικά συνεισφέρουν και οι σταδιακά ξεκλειδωμένες νέες ικανότητες.

Αυτή η αλλαγή προσέγγισης, φέρνει και μια αλλαγή της χρήσης των όπλων. Το αλυσοπρίονο για παράδειγμα, δεν σου χρειάζεται απλά για να ξεφορτωθείς έναν αντίπαλο που βαριέσαι να πυροβολάς. Παίρνοντας kill με αυτό, κάθε εχθρός θα σου πετάξει ανάλογες σφαίρες. Έτσι, αφού δίνει ammo για όλα τα όπλα, πρέπει να χρησιμοποιείται με σύνεση. Ακόμα, το να παίρνεις το πιο overpowered όπλο στην αρχή και να χρησιμοποιείς μόνο αυτό σε μια μάχη δεν ενδείκνυται, καθώς σπάνια οδηγεί σε νίκη. Ακόμα, πρέπει ο παίκτης να χρησιμοποιεί τις αδυναμίες που έχουν συνήθως οι αντίπαλοι, έτσι ώστε να έχει το πάνω χέρι σε μια μάχη.

Μεταξύ σοβαρού και αστείου

Στον προηγούμενο τίτλο, η έλλειψη σωστού χρωματισμού και κάποιες αδυναμίες στα γραφικά, δημιουργούσαν ένα πιο σοβαρό κλίμα. Τα glory kills, η γενικότερη gore σκηνή, το gameplay, όλα είχαν ένα πιο σοβαρό χαρακτήρα. Μη λέμε βέβαια ψέμματα, πολύ μεγάλο ρόλο έπαιζε και το συνολικό design, δεν ήταν μόνο η παλέτα. Ανάλογα και εδώ, δεν είναι μόνο η παλέτα του παιχνιδιού που του προσδίδει έναν άλλο χαρακτήρα. Τι εννοώ; Ας ξεκινήσουμε από τα glory kills του παιχνιδιού.

Doom eternal

Στους πιο αδύναμους αντίπαλους του παιχνιδιού, το glory kill κάποιες φορές είναι το να χτυπήσει ο χαρακτήρας το κεφάλι με δύναμη από πάνω. Αυτό, έχει ως αποτέλεσμα το κεφάλι να μπαίνει κυριολεκτικά πιο μέσα στο σώμα. Ακόμα, τα Cacodemons, οι ιπτάμενοι δηλαδή εχθροί, έχουν σαν αδύναμο σημείο το στόμα τους. Για να τους κάνει κανείς ευάλωτους, αρκεί να πετάξει στο στόμα τους μια χειροβομβίδα όσο είναι ανοιχτό. Έπειτα ακούγεται ένας ήχος κατάποσης, σχεδόν από καρτούν.

Σε καμία περίπτωση βέβαια δεν θέλω να πω ότι το DOOM Eternal είναι “κωμικό”. Όταν πυροβολάς εχθρούς, ιδιαίτερα με πιο δυνατά όπλα, αποκολλώνται κομμάτια τους. Ακόμα, τα glory kills και τα kills με αλυσοπρίονο είναι αρκετά πιο αιματηρά και λεπτομερή. Επομένως, δεν είναι ότι γίνεται ένα πιο ήπιο παιχνίδι. Αντίθετα, προσπαθεί μέσα στο όλο gore σκηνικό να έχει και έναν πιο ήπιο χαρακτήρα, κάποιες νότες κωμικού. Τρανό παράδειγμα το “γραφείο” του Doomguy στο αρχηγείο του. Εκεί υπάρχουν ράφια με όλες τις φιγούρες, περιοδικά καθώς και πολλά, πολλά easter eggs. Τέλος, ένας υπολογιστής όπου μπορεί κανείς να παίξει τα DOOM 1 και DOOM 2, υπό κάποιες προϋποθέσεις.

Ήχος από την Κόλαση

O Mick Gordon είναι μια ιδιοφυΐα στο να δημιουργεί τους κατάλληλους ήχους για τα κατάλληλα παιχνίδια. Το έδειξε εξάλλου και στο προηγούμενο DOOM και στο Wolfenstein: The New Order. Τώρα, το δείχνει για άλλη μια φορά σε αυτό τον τίτλο. Κάθε μάχη συνοδεύεται από απίστευτα ηχητικά κομμάτια, αλλά ακόμα και η απλή εξερεύνηση έχει πολλές φορές τόσο ωραία τραγούδια που δίνουν ιδιαίτερο χαρακτήρα στον τίτλο. Φυσικά, τα τραγούδια είναι που μεταμορφώνουν και κάθε μάχη. Είναι σχεδόν σαν να δίνουν ένα επιπλέον κίνητρο στον παίκτη να κερδίσει και να σφάξει τα πάντα.

Από εκεί και πέρα, η γενικότερη ποιότητα του ήχου είναι εκπληκτική. Οι ήχοι των τεράτων, το περιβάλλον, τα όπλα, όλα είναι σε εξαιρετικό επίπεδο. Μπορεί κανείς να καταλάβει ποιό τέρας είναι ποιό, μόνο από τον ήχο του, κάτι το οποίο βοηθάει αρκετά. Οι ηθοποιοί που υποδύονται, λόγου χάρη, τον VEGA ή τους ιερείς, κάνουν επίσης καταπληκτική δουλειά στα voice over. Τα περιβάλλοντα, τέλος, αντιδρούν καταπληκτικά με τον ήχο, δίνοντας αλλού το κατάλληλο βάθος και αλλού την κατάλληλη παραμόρφωση.

Τεχνική Αρτιότητα

Το παιχνίδι δοκιμάστηκε σε υπολογιστή με CPU Ryzen 5 2600, GPU RX 570 8GB, 16GB μνήμης RAM και οθόνη [email protected].

Το DOOM Eternal είναι ένα από τα πιο τεχνικά άρτια παιχνίδια που κυκλοφορούν, και επιτρέψτε μου να αναλύσω. Με έναν σχετικά καλό, αλλά όχι πολύ δυνατό υπολογιστή, το παιχνίδι τρέχει τέλεια, χωρίς κολλήματα, χωρίς πτώσεις σε FPS, ακόμα και σε πολύ απαιτητικές γραφικά στιγμές. Το optimization γίνεται με άριστο τρόπο. Το μόνο αρνητικό σε αυτό τον τομέα είναι ότι, προς το παρόν, οι κάρτες AMD δεν υποστηρίζουν την HDR λειτουργία. Κάτι τέτοιο βέβαια, δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στα θετικά σχόλια των συνολικών επιδόσεων.

Στο σύστημα που προανέφερα, τρέχει στα ανώτερα γραφικά με 60-70 FPS, χωρίς να πέφτουν ποτέ παρακάτω ή να ανεβαίνουν παραπάνω σε κάθε στιγμή. Ακόμα, με το Motion Blur στο low, το παιχνίδι είναι σαν να δίνει 144 Hz, προσφέροντας μια ξεχωριστή οπτική εμπειρία. Στην γενικότερη τώρα εικόνα, τα γραφικά είναι άψογα σε κάθε τομέα. Ξεκινώντας από τις γενικότερες επιφάνειες, μέχρι τις μικρότερες λεπτομέρειες, και πηγαίνοντας στα ειδικά εφέ, όπως φλόγες και κεραυνοί, το DOOM Eternal είναι ίσως ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια αυτή τη στιγμή. Χωρίς να έχει απαραίτητα τα πιο ρεαλιστικά γραφικά, η ομορφιά του, σε συνδυασμό με τη ποικιλία σκηνικών, και τη μερική διατήρηση ενός κοινού θέματος, κάνουν το παιχνίδι να ξεχωρίζει.

Να αναφέρουμε, τέλος, ότι υπάρχει και Multiplayer mode στο παιχνίδι, στο οποίο όμως δεν πρόλαβα να δώσω την πρέπουσα σημασία. Ωστόσο, σε αυτό ένας παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του Slayer και άλλοι τον ρόλο διάφορων τεράτων. Οι δύο πλευρές παλεύουν, επιδιώκοντας βεβαίως τη νίκη.

Τελική Ετυμηγορία

Ακολουθείς τη σειρά για χρόνια; Πρέπει να παίξεις το νέο DOOM Eternal. Ξεκίνησες με το reboot το 2016; Πρέπει να παίξεις το νέο DOOM Eternal. Δεν έχεις ιδέα για ποιο πράγμα μιλάω και μπήκες κατά λάθος σε αυτό το review; Πρέπει να παίξεις το νέο DOOM Eternal. Το παιχνίδι είναι άψογο από όπου και αν το δει κανείς. Η εξέλιξη του παίκτη είναι όχι μόνο κάτι το ολοφάνερο, αλλά κάτι που προσφέρει ιδιαίτερη ικανοποίηση. Η ιστορία είναι αν όχι η καλύτερη που υπάρχει, είναι σίγουρα πολύ καλή. Το παιχνίδι έλκει τον παίκτη να συνεχίζει να παίζει κάθε στιγμή με την καταιγιστική του δράση, τα απίστευτα soundtracks και το αρκετά διασκεδαστικό gameplay του. Αφού μπόρεσα να το απολαύσω και εγώ, που παίζω κυρίως racing παιχνίδια, είμαι σίγουρος ότι θα μπορέσει να το απολαύσει ο καθένας.

Δοκίμασε κανείς το DOOM Eternal; Πείτε μας πως σας φάνηκε στα σχόλια.

Μπορείτε να βρείτε το παιχνίδι εδώ.

READ MORE

Κυκλοφόρησαν περισσότερες φωτογραφίες του Samsung Galaxy Note 20+

Όλο και περισσότερες διαρροές θα κυκλοφορούν για το Galaxy Note 20+ όσο πλησιάζουμε στην επίσημη κυκλοφορία της συσκευής τον Αύγουστο. Πριν λίγες μέρες είδαμε...

Δείτε ένα Tesla Model S να τα βάζει με την Lamborghini Aventador S

Δεν αποτελεί έκπληξη πως ένα ακόμη Tesla Model S πρωταγωνιστεί σε drag αγώνες. Τα Tesla έχουν αποδειχθεί πως έχουν ταχύτατη επιτάχυνση δίχως καθυστέρηση και...

Βελτιώστε τα γραφικά του Grand Theft Auto 5 με το NaturalVision

Το 2013 κυκλοφόρησε για τις κονσόλες και έναν χρόνο αργότερα για το PC. Το Grand Theft Auto 5 είναι 7 χρονών ωστόσο όσο καλά...

FIND US ON

5,084FansLike
729FollowersFollow
313FollowersFollow
1,480SubscribersSubscribe